Het WK in Zuid-Afrika is weer een goede reden voor veel mensen om het op een zuipen te zetten. Aangemoedigd door talloze reclame uitingen, gesponsord door drankfabrikanten en supermarkten, gaan de remmen los. In naam van Oranje feest en drank voor de hele Natie.

Natuurlijk heeft iedereen hier begrip voor: bij voetbal horen zuipfestijnen, worden mensen laveloos, lastig, vervelend en agressief. Dat is nu eenmaal de deal die we met elkaar als samenleving hebben.
Bekende Nederlanders en politici worden ingezet om het beeld van de “Genietende Nederlandse Voetbalfan” kracht bij te zetten. Ook draait onze economie weer op volle toeren, tenminste dat willen we graag geloven wanneer we de bierverkopen zien.
We tooien onszelf met de meest absurde aankleding en vertonen gedrag waarvan we zelf willen geloven dat het gezellig is. Dit alles is slechts mogelijk onder invloed van veel alcohol. We zijn in Nederland intussen gaan geloven dat we een expressief en emotioneel volk zijn. Onder invloed van drank wel te verstaan. Want deze expressie en gevoelsuitingen verworden dan tot uit-acten en drama wat gepaard gaat met veel lawaai. Dit heeft niets meer te maken met genieten, met samen zijn, met ergens achter staan. Het feest van het WK en al die andere sportfestijnen zijn slechts nog goedkope aanleidingen om mateloos te drinken en te gillen.

Zelfs werkgevers zijn bereid om een oogje toe te doen: er wordt samen op het werk gekeken, werknemers mogen vroeger naar huis en verzuim (met een kater) wordt oogluikend toegestaan. Reken maar dat voor veel sectoren het WK slecht is voor de arbeidsproductiviteit. Er worden meer fouten gemaakt, er is een hoger verzuim en het tempo gaat omlaag.

Maar ja zo zijn wij Nederlanders nu eenmaal; een gezellig volk. Ja, we kunnen blijkbaar alleen nog maar een gevoel van saamhorigheid ervaren wanneer we onder invloed zijn en met ons de rest van de straat, het werk of de familie. Drank lijkt steeds meer de verbinding te worden in onze samenleving en dat is jammer. Want onder invloed ben je niet jezelf en zie je de ander ook niet in wie die is. En daar gaat het uiteindelijk om.

Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Als je vindt dat je teveel drinkt en je gaat daarmee naar de huisarts in de veronderstelling dat die je gaat helpen, dan kun je wel eens van de regen in drup belanden. Veel vaker dan ik zou willen hoor ik van mensen, die mij om advies vragen, het verhaal dat de dokter (huisarts, internist, cardioloog etc.) de hulpvraag niet serieus neemt. Hoeveelheden worden gebagatelliseerd; " ach mevrouwtje, dat valt toch wel mee, dat is toch nog helemaal geen probleem.",  er worden slappe adviezen gegeven; " probeert u eens een maand te minderen, de helft bijvoorbeeld.", mensen worden naar huis gestuurd met medicijnen die een wonderbaarlijke werking zouden hebben op het stoppen van " de trek", zoals Camprall, of er wordt aangeraden het gehele gezin er bij te betrekken en een soort gezinstherapie te starten. Maar bovenal hebben veel van mijn clienten het gevoel dat hun vraag om hulp, waarmee ze jarenlang hebben gewacht, niet voor vol wordt aangezien.

Wij hebben hier bij De Helderheid het grapje "dat je pas een alcoholprobleem hebt wanneer je meer drinkt dan je dokter". Al te vaak zie ik dat het eigen alcoholgebruik, de eigen persoonlijke visie op alcohol, de belangrijkste factor en maatstaf is voor de benadering van het alcoholgebruik van de patient, die met een hulpvraag hierover komt.

Niet alleen artsen maken zich hier schuldig aan, maar heel hulpverlenersland, inclusief de verslavingszorg. Daarnaast hebben politici, beleidsmakers en bestuurders in Nederland ook de neiging hun eigen moraal over alcohol als belangrijkste maatstaf te nemen in regelgeving en het naleven daarvan. Ik vind dat bedenkelijk, omdat juist deze beroepsgroepen het vertrouwen hebben dat er zorgvuldig en welgemeend omgegaan wordt met serieuze problematiek, waar zeker 10% van de volwassen bevolking last van heeft.

Wanneer er gepraat wordt over alcoholproblemen is het zaak dat de mensen die daar over praten, die daar anderen in trachten te helpen, beslissingen in nemen en wetten over maken of handhaven, eerst en al zelf naar hun eigen alcoholgebruik kijken en duidelijk in kaart brengen wat hun eigen moraal hierin is. Een ieder die hier professioneel mee te maken heeft dient ook aangesproken te kunnen worden op zijn eigen verhouding met alcohol, op zijn eigen  morele standpunt hierover. Openheid is hierover noodzakelijk, maar bovenal wordt het tijd dat de hulpverlener, politicus en beleidsmaker zelf zijn alcoholgebruik gaat aanpakken voordat die daar anderen advies over gaat geven of zaken in gaat opleggen.

Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Elke maandag lees ik hoeveel bestuurders in het weekend zijn aangehouden voor rijden onder invloed. Ik schrik telkens van het grote aantal en van de gevolgen: agressie, schade, gewonden, doden, verwondingen etc. Maar wat mij bovenal raakt bij die grote stroom aan berichtjes is dat bijna al die bestuurders ontkennen, bagatelliseren en de situatie of anderen de schuld geven. Wanneer je teveel gedronken hebt is dat wat er gebeurt. Alcohol maakt je tot een zelfgekozen slachtoffer; het ligt niet aan jou of het is niet zo erg. Gelukkig dat er goede testen en proeven bestaan die de werkelijkheid rauw duidelijk maken.

Maar er is nog iets: nog steeds denken heel veel mensen dat te veel drinken en auto rijden goed gaat. Zij zijn immers prima bestuurders. In Nederland denken we er nog goed van af te komen, er wordt immers niet zo vaak gecontroleerd en de pakkans is klein. In de provincie Antwerpen echter is vorig jaar het aantal controles geïntensiveerd. Daar werd in een jaar tijd bij 7,1% van de bestuurders te veel alcohol aangetroffen. Dat betekend dat 1 op de 14 bestuurders die met jou op dezelfde weg zitten, teveel gedronken heeft. En dat deze mensen hun rijvaardigheid ernstig overschatten.

Drinken van alcohol dient vooral het eigen belang, de belangen van anderen raken op de achtergrond. Dus zo stap je ook de auto in, alleen of met anderen, in de overtuiging dat je nog prima kunt rijden. Het morele besef is door de alcohol geheel verdwenen en elk invoelingsvermogen naar anderen is beneveld.

Nu carnaval weer in alle hevigheid losbarst, stijgt het aantal ongevallen schrikbarend. En nog steeds hoor ik de bekende argumenten om te kunnen blijven drinken: het is gezellig, het hoort er nou eenmaal bij, ik drink echt niet zoveel, doe niet zo moeilijk, zeur nou niet zo. Maar om deze smoezen allemaal te ontkrachten raad ik iedereen aan om eens met carnaval te gaan kijken op de eerste hulppost van het ziekenhuis. Dan zie je direct wat te veel alcohol aanricht, nog los van echtelijke ruzies, overspel, onbeschoftheid en andere misère. Carnaval heeft niets met drank te maken, maar met feesten, plezier, samenzijn en creativiteit. Drank daarentegen draait dat alles juist de nek om.

Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

De burgemeester van Urk heeft een scherp standpunt ingenomen over de zuipketen en het bovenmatig alcoholgebruik in zijn gemeente. Eindelijk weer een burgervader die aandacht vraagt voor een probleem dat de hele gemeenschap verziekt. Vervolgens heb ik met verbazing gekeken welke reacties hierover allemaal loskomen op websites, radio en tv. Uiteenlopend van persoonlijke aanvallen op Jaap Kroon - die slechts de boodschapper is - tot gebruikelijk politiek gekonkel om het rumoer te sussen. Maar wat er vaak in deze discussies ontbreekt, is waar het nu werkelijk om gaat:

1. Jongeren drinken te veel, zijn te jong en de gevolgen daarvan zijn (zeer) ernstig.

2. Ouders staan (overmatig) drankgebruik toe bij hun kinderen en hebben dit niet in de hand.

3. Het is een maatschappelijk probleem, dat de gehele alcoholcultuur van Nederland aangaat.

4. De samenleving heeft hierop tot nu toe geen antwoord. (Wil de hand nog niet in eigen boezem steken).

Zolang de discussie niet over deze 4 punten gaat, blijven noodkreten en crisissituaties rondom het alcoholgedrag van onze jeugd zich herhalen. Drinken onze jongeren niet te veel omdat ze het voorbeeld hiervoor gezien hebben bij hun ouders? Die bij werkelijk elke gelegenheid alcohol op tafel zetten. Vanuit de overheid hoeft geen heil verwacht te worden, dat zijn juist alcoholbolwerken bij uitstek. Beleidsmakers en bestuurders zijn in Nederland maar al te vaak grootgebruikers gebleken die zich niet hard durfden maken voor een geheel alcoholverbod onder de 18 jaar.

Gelukkig komt vanuit de samenleving steeds vaker het geluid dat veel mensen deze alcohol-gedoog-cultuur zat zijn. Het is goed dat er een burgervader roept dat er een alcoholprobleem is en dat er iets aan gedaan moet worden. Elke dag dient er zo iemand op te staan die de negatieve gevolgen van alcohol onder de aandacht durft te brengen. Dat is wat de samenleving nodig heeft! Maar ook is het hard nodig dat ouders zelf het voorbeeld gaan geven door niet te drinken en door alcohol niet vanzelfsprekend te vinden bij hun kinderen. Aan ouders en opvoeders de grootste taak: wees sterk en verzet u tegen deze mooi ingepakte sluipmoordenaar van de toekomst van uw kinderen.

Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.